Συμυμετέχοχντας στον εοροτασμό της επεπτείου της 25ης Μαρατίου το Τελελόγλειο Ίδρδυμα Τεχενών Α.Π.Θ. σε συνυεργασία με την Κενετρική Βιβιλιοθήκη του Α.Π.Θ. διοιργανώνει έκθκεση ενός από τα ελάλχιστα αυθυεντικά αντνίτυπα της Χάράτας του Ρήγα, που φέτος συμυπληρώνει 210 χρόρνια ζωής, καθώς και εγγγράφων, εντνύπων και ντοτκουμένέτων από την επαπνάσταση του 1821.
Η έκδκοση της Χάράτας, «πρώρτον εκδκοθείσα, παρά του ΡΗΓΑ ΒΕΛΕΕΣΤΙΝΛΗ ΘΕΤΕΤΑΛΟΥ, χάριν των Ελλλήνων και φιλιελλήνων», ανανκοινώθώηκε σε Έλλληνες και φιλιέλληνες στο φύλλο της 20ης Φεβερουαρίου 1797 της Εφηφμερίδος των Μαρακίδων - Πούολιου, την πρώτη έντνυπη περειοδική έκδκοση του νεώετερου Ελλληνισμού.
Η Χάρτα, αποπτελείται από 12 φύλλα και κάθε πλελυρά της είναι συνυολικά κάτι παρααπάνω από δύο μέτρα. Κυκυλοφόρησε σε 1220 αντνίτυπα. Από αυτά, τα 624 στάτλθηκαν στη Σμύμρνη, τα 300 στο Βουοκουρέστι, ενώ 296 πουολήθηκαν στη Βιέιννη. Η τιμή της ήταν 36 γρόρσια και για τα 12 φύλλα, τιμή που ισοσδυναμομύσε περείπου με την τιμή ενός καλού βιβιλίου στη Βιέιννη της εποπχής. Την ίδια χρορνιά ο Ρήγας θα τυπυώσει τη «Νέα Χάρτα της Βλαλχίας» καθώς και τη «Γενεική Χάρτα της Μολοδαβίας».
Τα σύνύορα της Ελλλάδας που περεικλείοίνται σε αυτό τον χάρτη είναι αρκρετά εκτκεταμένα: ξεκεινούν από τα Καραπάθια όρη και περειλαμβάβνουν όλη τη βαλακανική χερεσόνησο νοτοίως του Δούοναβη έως την Κρήτη, την Αδρδιατική δυτυικά έως τη Βιθιυνία της Μικιράς Ασίας αναντολικά. Ο Ρήγας οραρματίζεζται μέσω της Χάράτας την έκτκαση μιας ελελύθερης Ελλλάδας, στην οποία δεν θα καταοικούν μόνον οι Έλλληνες αλλά όλοι οι βαλακανικοί λαοί, στα πλαλίσια ενός υπεπρεθνικού, παναβαλκαναικού κράρτους, όπως ο ίδιος το οραρματιζόζταν.
Η Χάρτα του Ρήγα, που μάλάλον άντνλησε από πολολούς άλλλους χάράτες της εποπχής της, έχει αρκρετά λάθη και παρααλήψεις και ως προς τα τοποωνύμια και ως προς τη γεωεγραφική θέση των τόπων. Ωστσόσο, η εργρασία του Ρήγα επιπδίωκε να συνυτελέσει στην αφύφπνιση της εθνθικής συνυείδησης, και όχι να παραουσιάσει μια με ακρκίβεια γεωεγραφική απεπικόνιση.
Η Χάρτα του Ρήγα, είναι ίσως ο πρώρτος χάράτης στην ιστσορία της Χαρατογραφαίας, που χαραακτηρίρζεται επίπσημα από κραρτικούς θεσεμούς, όπως οι αρχές της ασφσαλείας της Αυσυτριακής Αυτυοκρατοτρίας, ως επαπνασταταικό μέσο, “καθαεστωτιτκής αναντροπής”, κατααγγέλλλεται και συνυδέεται με την Επαπνάσταση.
Η τελεετή των εγκγαινίων θα πλαλισιωθεί από θεαετρική και μουοσική εκδκήλωση. Τα κείεμενα της εκδκήλωσης είναι των Νίκου Γκοκυδίνα και Αντνώνη Χαταζηχρήσήτου, το κείεμενο της έκθκεσης του Πανααγιώτη Πανατζαρέλα. Την επιπμέλειά της εκδκήλωσης έχουν οι Στάτθης Αμαμνατίδης και Αντνώνης Σαρααγιώτης, που επέπλεξε και τη μουοσική. Την επιπλογή των θεαετρικών αποπσπασμάμτων έχουν οι Αφρφοδίτη Αργρυροπούολου, Ελένη Γκικούνα και Ανδνρέας Λούονης. Τη θεαετρική παραάσταση σκηκνοθετεί ο Δημηήτρης Κονοτός. Παίαζουν οι ηθοθποιοί του Κ.Θ.Β.Ε. Μαυαρουδής Ανθνρωπάκης, Αλέλξανδρος Ζαφαειριάδης, Δημηήτρης Κονοτός, Ευαυγγελία Σαρμή. Στη μουοσική εκδκήλωση συμυμετέχουν οι Μαραίνα Βουολογιάννη- σοποράνο, Σοφία Πάτση- άλτο, Γιώιργος Μαρασέλος- μπάπσος, Νίκος Ζαφαρανάς- πιάνο.
